Home Listy o powołaniu Zaprzyjaźnić się z Jezusem

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Droga s. Katarzyno! Pewnie niczym niezwykłym dla Siostry będą moje pytania. Może dlatego też łatwiej będzie na nie odpowiedzieć. Otóż, by nie rozpisywać się zanadto powiem wprost – szukam swojego miejsca w świecie. Kiedyś Siostra określiła to jako szukanie swojego miejsca w sercu Boga. Bardzo spodobało mi się to określenie. Chciałabym wiedzieć, jakie jest to moje miejsce w sercu Boga. Chciałabym wiedzieć, co mam robić w życiu. Tak przynajmniej zrozumiałam to zdanie. Nie wiem tylko, jak mogę się tego dowiedzieć? Czy muszę robić coś szczególnego? Przeczytać poradnik, czy coś w tym stylu? Może jakieś znaki mnie podprowadzą do rozwiązania, ale jakie znaki? Czego mam szukać, na co zwracać uwagę?

Będę wdzięczna Siostrze za każdą podpowiedź, bo bardzo mi zależy na tym, by znaleźć swoje miejsce, pozdrawiam.

Gabrysia

 

Szczęść Boże Gabrysiu!

Masz rację co do tego, że często słyszę od młodych ludzi pytania – „JAK ROZPOZNAĆ SWOJE POWOŁANIE?”. Jednak za każdym razem są to pytania niezwykłe i jedyne, choć brzmią podobnie. Są jedyne, bo jedyne i niepowtarzalne jest powołanie każdej osoby. Z tego też powodu odkrywanie powołania – swojego miejsca w sercu Boga (miło mi, że zwróciłaś uwagę na wyrażenie, które dla mnie samej jest ważne i znaczące) jest czasem niezwykle pięknym, ale też wymagającym. Jest piękne, bo odkrywamy wówczas, często z zachwytem, możliwości jakimi obdarza nas Bóg, odkrywamy naszą niepowtarzalność, często zaprzyjaźniamy się sami ze sobą. Wielu młodych ludzi pokonuje wówczas swoje kompleksy, odkrywając miłość Boga do nich. To taki czas, gdy wiele dziewczyn i chłopaków powtarza za Psalmistą: „Dziękuję Ci, Panie, żeś mnie tak cudownie stworzył. Godne podziwu są Twoje dzieła” (Ps 139, 14). Jednak by do tego dorosnąć, trzeba podjąć duży wysiłek pracy nad sobą. Czasem trzeba przyjąć, zanim odkryjemy nasze wewnętrzne piękno i siłę, że różnimy się w rzeczywistości od naszych wyobrażeń o sobie. A to wymaga trudu. Niezbędne jest także nawiązanie pewnej bardzo bliskiej relacji, która zmienia wiele, czasem zmienia wszystko.

Aby odkryć i podjąć swoje powołanie, trzeba zaprzyjaźnić się z Jezusem. Najprościej będzie wyjaśnić to na porównaniu. Gdybyś miała wybrać, komu powierzysz swoje sekrety – przyjaciółce czy znajomej, to kogo byś wybrała? Jestem pewna, że przyjaciółkę, kogoś, z kim znasz się długo, z kim chętnie spędzasz czas, na kim możesz polegać, komu ufasz, kto jest Ci bliski… Podobnie i Bóg, mówi o swoich pragnieniach i otwiera serce przed tymi, którzy chcą Go słuchać, którzy znają Go długo, którzy potrafią „tracić” z Nim i dla Niego czas. Żeby poznać serce Boga, trzeba z Nim przebywać, trzeba być Jego przyjacielem. I nie chodzi o to, że to Bóg stawia nam warunki. Bo On nas kocha bezwarunkowo i pragnie pomagać nam w odkrywaniu naszego osobistego powołania. Droga powołania każdego człowieka, to droga jego szczęścia, a Bóg chce byśmy byli szczęśliwi. Jednak wytrwać na tej drodze może tylko ktoś, kto potrafi przyjąć Boga jako przewodnika, kto Mu ufa, kto z Nim rozmawia i Go słucha, kto chce z Nim być.

Jeśli chcesz rozpoznać swoje powołanie i podążając za nim osiągnąć szczęście – zaprzyjaźnij się z Bogiem przez codzienną modlitwę, przez czytanie i rozważanie Słowa Bożego, przystępuj do sakramentów. Jedynie ci, którzy często przebywają z Bogiem, potrafią wśród wielu głosów tego świata rozpoznać Jego głos i pójść za Nim: „Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne”(J 10, 27 – 28).

Gabrysiu, ponieważ niewiele napisałaś o sobie, nie wiem, czy żyjesz w przyjaźni z Jezusem. Jeśli tak, wierzę, że On pozwoli Ci we właściwym czasie rozpoznać, jakie ma wobec Ciebie plany. Jeśli jednak nie pielęgnujesz tej szczególnej w życiu człowieka relacji, zapraszam w imieniu Jezusa – zmień to. Spróbuj się z Nim zaprzyjaźnić, poznawaj Go każdego dnia a On na pewno odpowie na pragnienia Twego serca i rozświetli przed Tobą Twoją drogę.

Z modlitwą
s. Katarzyna

ŚWIĘTY O POWOŁANIU

Książka teolożki Marty Kowalczyk Błogosławiona Dorota z Mątowów. Życie i duchowość to przede wszystkim zapis duchowych doświadczeń tej mistyczki z XIV wieku....

RECENZJE

0 32

W historii Narodu Wybranego było wiele kobiet, które odegrały w niej jakąś rolę, mniej lub bardziej ważną. Była Ewa, a tuż za...